stress.gr|προβολη μηνυματος

Κωδικός

347

Μήνυμα στις

28/04/04 14:25:46

Τίτλος

ΔΕΝ θέλω να με νοιάζει πια αν θα πεθάνω από καρδιά

Mήνυμα

Αγαπητοί φίλοι,

Καταρχάς να σας δώσω τα συγχαρητήρια μου για το πολύ ωραίο site που έχετε δημιουργήσει, ξόδεψα πολύ χρόνο σε αυτό, το επισκέφτηκα σχεδόν όλο και πραγματικά το βρήκα πολύ, πολύ χρήσιμο για ανθρώπους (όπως και εγώ) που αντιμετώπισαν ή αντιμετωπίζουν διαφόρων ειδών φοβίες και ψυχολογικές διαταραχές!…

Σας γράφω για τρεις λόγους, ο πρώτός είναι για μια πρόταση, ο δεύτερος για να σας περιγράψω την προσωπική μου εμπειρία και ο τρίτος είναι για να ζητήσω την βοήθεια σας και τη δική σας γνώμη!

Καταρχάς η πρόταση μου είναι να δημιουργήσετε ένα είδος forum στο site σας ώστε να μπορούν τα μέλη να ανταλλάσσουν γνώμες και απόψεις, εγώ διαβάζοντας εχθές μια από τις «προσωπικές εμπειρίες» κάποιου ήθελα πολύ να του απαντήσω γιατί βίωσα ακριβώς τα ίδια!… Έστω και ένα e-mail να υπήρχε (που φυσικά θα φαινόταν αν το ήθελε ο χρήστης) θα ήταν πολύ καλά!…

Η προσωπική μου περιπέτεια (οδύσσεια) τώρα!!! Θα ήθελα μαζί με την περιγραφή του τι μου συνέβη να μου επιτρέψτε να βάλω και μερικά σχόλια!!!… Επίσης να σας ευχαριστήσω προκαταβολικά για τον χρόνο σας να ασχοληθείτε και μαζί μου!!! Ακόμα να σας πω από τώρα ότι θα ήθελα να δημοσιεύσετε την εμπειρία μου (αν και εσείς το επιθυμείτε) ίσως κάποιος να τη διαβάσει και να βοηθηθεί, όπως και εγώ βοηθήθηκα διαβάζοντας τις εμπειρίες των άλλων!!

2 Μαΐου του 2000 και η ώρα περίπου τέσσερις, ήταν μια υπέροχη ανοιξιάτικη ημέρα και εγώ έως τότε ένας φυσιολογικός και κυρίως γελαστός άνθρωπος!!!!… Όμως η μοίρα είχε κάτι άλλο στο μυαλό της!!!…
Είναι σημαντικό για την ιστορία να αναφέρω σε αυτό το σημείο ότι με την αρραβωνιαστικιά μου φαινόταν καθαρά ότι δεν τραβούσε άλλο ήταν μια σχέση που είχε πεθάνει αλλά δεν μπορούσαμε να χωρίσουμε (11 χρόνια ήταν αυτά) και με την δουλεία υπήρχαν αρκετά (όχι πολύ σοβαρά όμως) προβλήματα!! Και ακόμη εγώ ξενυχτούσα και έπινα όχι πολύ αλλά κάθε μέρα!… ?ρα με λίγα λόγια δεν πήγαινα καλά!…
Καθόμασταν λοιπόν και βλέπαμε μια ταινία στο video όταν ξαφνικά ένιωσα ότι χάνω κάθε ίχνος της δύναμης μου! (κάτι σαν λιποθυμία) ήταν πρώτη φορά στη ζωή μου που ένιωθα έτσι σηκώθηκα και κινήθηκα λίγο στο χώρο βγήκα στο μπαλκόνι αλλά τίποτα!… βγήκα στο δρόμο, έτρεξα λίγο για να νιώσω ότι κινούμε!!!
Πήγα στο σπίτι της ξαδέρφης μου μαζί με την τότε αρραβωνιαστικιά μου (ήταν μαζί μου από την αρχή της φάσης), άρχισα να ρωτάω τον έναν και τον άλλο τι μπορεί να μου έχει συμβεί και αν πρέπει να με πάνε σε κάποιο νοσοκομείο!;…
Και σε αυτό το σημείο έγινε το κλικ!!!! «ΘΑ ΠΕΘΑΝΩ» σκέφτηκα!… μούδιασε όλο μου το σώμα! Ενώ ταυτόχρονα έσκασαν μερικές δυνατές έκτακτές συστολές και η ζαλάδα επιδεινώθηκε!… εκείνη τη στιγμή να μη τη ζήσει ούτε ο χειρότερος εχθρός μου!!! Ο ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΤΡΟΜΟΣ!!!… το τι ακολουθεί ας το ξεχάσω καλύτερα! Πέρασα τις επόμενες τρεις ημέρες ακριβώς στην παραπάνω κατάσταση!!!! Δεν περιγράφετε με λόγια τι είναι να ζεις έτσι για τρεις ημέρες!!!… Από τότε όλα άλλαξαν… Περιττό να σας πω ότι την επομένη πήγα στον καρδιολόγο! (κλασσικό ε?) το μόνο που μου βρήκε ήταν απλές και ακίνδυνες έκτακτες συστολές!!!! Δεν επισκέφτηκα ποτέ ψυχίατρο! Δεν πήρα ποτέ ψυχότροπα φάρμακα! Όχι γιατί δεν εκτιμώ την επιστήμη τους (κάθε άλλο) αλλά γιατί αυτή η ιστορία ήταν μια μάχη για 2! Εμένα και εμένα!… έπρεπε να καταλάβω τι το δημιούργησε αυτό και να το επανορθώσω! (όχι να το σκεπάσω)!!!
Πάλεψα πολύ με το μυαλό μου! Μερικές φορές νόμιζα ότι θα τρελαθώ) και έως και σήμερα είχα άλλες 2 μεγάλες κρίσεις πανικού! Όπως ή πρώτη!!! Ήταν τραγικό – τραγικό – τραγικό!!!!… φυσικά χώρισα με την πρώην!!! Τώρα έχω μια υπέροχη σχέση! Στην δουλεία μου άλλαξαν όλα! Τώρα είναι πολύ καλά!!! και κατάλαβα ότι όλα αυτά είτε το πιστεύετε είτε όχι έγιναν για το καλό μου γιατί πήγαινα με μαθηματική ακρίβεια στο γκρεμό!!!! Και σώθηκα!… όμως ακόμα προσπαθώ!!! Να γιατρευτώ πλήρως!… από τις 2 Μαΐου έως πέρση έκανα 4 (τέσσερα) καρδιογραφήματα (δεν θα το ξανά κάνω έλεος) με τα πιο σύγχρονα μηχανήματα, τεστ κόπωσης, υπέρηχους και ότι πιο προχωρημένο υπάρχει στην καρδιολογία! Φαντάζομαι ότι οι αστροναύτες δεν κάνουν τόσα τεστ!!!! Φυσικά οι γιατροί μου είπαν ότι έχω μια πολύ δυνατή και υγιείς καρδία!… το μόνο που μου βρήκαν είναι έκτακτες συστολές (κάτι απόλυτα φυσιολογικό οι 9/10 το έχουν, απλά εγώ τις νιώθω!) και μου έδωσαν έναν «b-blοcker» για να τις κόψει! Το πήρα για λίγο το φάρμακο και πραγματικά δούλεψε αλλά το σταμάτησα! Επίσης έχω δοκιμάσει εναλλακτικές θεραπείες όπως ομοιοπαθητική, το πιο σημαντικό φάρμακο όμως για εμένα ήταν και είναι οι δικοί μου άνθρωποι (που με στήριξαν απίστευτα πολύ, ειδικά η μάνα μου!) και η ΙΣΧΥΡΗ ΛΟΓΙΚΗ… Α! ναι έκανα και μια ακτίνα γιατί (αυτό έχει πλάκα προσέξτε το) στην αρχή νόμιζα ότι θα πεθάνω από καρκίνο το μυαλό μου επινόησε την ιδέα της καρδίας αργότερα!!!!
Καταλαβαίνω απόλυτα όλους όσους νιώθουν ότι μπορεί να πεθάνουν ξαφνικά από ανακοπή! Εγώ φοβόμουν να πάω κάπου μόνος ή μια εκδρομή ήθελα να είμαι πάντα κοντά σε ένα νοσοκομείο, έτσι ένιωθα ασφάλεια! Όμως δεν κλείσθηκα πήγα εκδρομές σε βουνά σε παραλίες μακριά από μέρη πού έχει νοσοκομείο (στην αρχή ήταν ο απόλυτος εφιάλτης) μετά σιγά, σιγά κατάλαβα ότι δεν ήταν και τόσο δύσκολο, τώρα το έχω ξεπεράσει κατά 90%… Πάλεψα με όλους τους φόβους με όπλο την λογική! Μια φορά σε μια ημί-κρίση πανικού έγινε το εξής απίστευτο!!! Εκεί που άρχισα να ιδρώνω και να ξε-ιδρώνω και να εμφανίζονται τα γνωστά!!! Ξαφνικά ένοιωσα να παραδίνομε!… από βαθιά κάπου μέσα μου είπα! «Εντάξει κέρδισες, είμαι έτοιμος να πεθάνω»… και έτσι ακούμπησα το κεφάλι μου πίσω!!! Ξέρετε τι έγινε!!! Σε 5 λεπτά όλα είχαν φύγει!!!!!!!!!!! Είναι απίστευτο το πώς λειτουργεί το μυαλό μας!…
Έχουν περάσει 4 χρόνια από τότε! Και ακόμα παλεύω όμως ξέρω ότι είμαι καλά! Ζω και χαίρομαι την ζωή μου! Έχω εκτιμήσει αλλιώς την ζωή έχω βρει βαθύτερα νήματα!!!! Παρόλα αυτά νομίζω ότι έχω κουραστεί και λίγο, θέλω να χαλαρώσω ΠΛΗΡΩΣ!!! 100% ΔΕΝ θέλω να με νοιάζει πια αν θα πεθάνω από καρδία ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ! (μόνο αυτόν τον τρόπο σκέφτομαι κανένα άλλο είδος θανάτου δε με απασχολεί)… Πιστεύω ότι μια αιτία είναι οι έκτακτες συστολές που Δε με αφήνουν να ξεχαστώ! Είναι σα να μου λεει η καρδία μου «Ε!!! εδώ είμαι μη με ξεχνάς!»… Όλο αυτό το κλίμα είναι λογικό ότι μου έχει δημιουργήσει και ένα είδος μελαγχολίας η οποία όμως έχω προσέξει ότι εμφανίζετε περιοδικά! (απίστευτο ε;) δηλαδή έχω 2-3 κρίσούλες μελαγχολίας το χρόνο για 2-3 εβδομάδες η κάθε μία!!!
Ξέρω ότι θα πεθάνω γέρος μετά τα 90 το σπίτι μου μαζί με τους αγαπημένου μου και θα πεθάνω γαλήνιος από (γεροντική) ανεπάρκεια!!… Σας ευχαριστώ που με ακούσατε από αυτή την ιστορία λείπουν πολλά από όσα τράβηξα! (ψυχοσωματικά κυρίως, πόνοι σφιξίματα και τέτοια καλούδια) …Είμαι στη διάθεση σας για κάθε διευκρίνιση!…

Να σας ευχαριστήσω ξανά που μπήκατε στον κόπο να διαβάσετε! Θα ήθελα να μου πείτε εσείς σαν ειδικοί αν αντιμετωπίζω σωστά το πρόβλημα μου! (και τι ακριβώς έχω). Αν κάνω καλά που αποφεύγω τα φάρμακα! Και οτιδήποτε άλλο θα μπορούσε να με βοηθήσει… Δεν περιμένω να είμαι ποτέ ο ίδιος! Θέλω όμως οι πληγές που άνοιξαν να κλείσουν τελείως και να μείνουν απλά ουλές, να μην πονάνε καθόλου! θα εκτιμούσα ιδιαίτερα οποιαδήποτε πληροφορία, σκέψη μου δώσετε σαν εργαλείο ώστε να δουλέψω επάνω εκεί και να θεραπευτώ ακόμα περισσότερο!



Να είστε καλά και ο θεός να ευλογεί το έργο σας!

Ημερομηνία απάντησης

2004-05-20 10:20:15

Aπάντηση μηνύματος

Σας ευχαριστούμε για το μήνυμά σας και την πρότασή σας για το site. Είναι κάτι που το έχουμε σκεφτεί και θα δούμε στο μέλλον αν θα πραγματοποιηθεί.
Όσο για το πρόβλημά σας απο ότι φαίνεται παρότι το έχετε αντιμετωπίσει αρκετά ψύχραιμα κρατάει πολύ καιρό. Το πιθανότερο από αυτά που γράφετε ( αν και όπως λέτε έχετε παραλείψει κάποια στοιχεία που ίσως να μας βοηθούσαν) είναι να πάσχετε από κάποια διαταραχή του φάσματος των φοβιών/νευρώσεων. Θα πρέπει όμως εφόσον το πρόβλημά σας κρατάει ήδη 4 χρόνια να το αντιμετωπίσετε με τη βοήθεια ενός ειδικού. Δε σημαίνει απαραίτητα ότι θα χρειαστείτε φάρμακα. Μπορεί να καταφέρετε να το αντιμετωπίσετε και με ψυχοθεραπεία.

Περι

Το stress είναι μια οραγανωμένη προσπάθεια του ψυχιατρικού τμήματος του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων για την έγκυρη ενημέρωση του κοινού στις συνήθεις ψυχιατρικές διαταραχές.

Stressteen

Η σελίδα των εφήβωνstressteen

Παν. Ιωαννινων

Παν. Ιωαννίνων