stress.gr|προβολη μηνυματος

Κωδικός

362

Μήνυμα στις

21/04/04 12:08:51

Τίτλος

Τα προβλήματα με έχουν καταβάλει

Mήνυμα

Χαιρετω και να αποδοσω ενα μεγαλο μπραβο και συγχαρητηρια για το site που δινει ευκαιριες σε ανθρωπους σαν και μενα , που καποια στιγμη χρειαζονται μια συμβουλη ή κατι παραπανω Ας ξεκινησω ομως Θα παρακαλεσω να με συγχωρεσετε αν μακρυγορησω αλλα πραγματικα το εχω αναγκη. Προκειται για μια σειρα γεγονοτων που ξεκινησε απο τοτε που ημουν 4 χρονων,οπου η μητερα μου αρρωστη απο μια σπανια νοσο χανει την οραση της αλλα και επιβαρυνεται και σε αλλα οργανα του σωματος της. Απο εκει και περα ξεκινανε για μενα δυσκολα παιδικα χρονια, με στερησεις οχι απο αγαπη αλλα απο την φροντιδα που θα ειχα αν τα πραγματα ηταν διαφορετικα Εμαθα να βασιζομαι απο πολυ μικρη στον εαυτο μου και οχι στους αλλους αφου οι αλλοι στην προκειμενη περιπτωση ειχαν τα σοβαρα προβληματα τους.Με τα χρονια τα πραγματα καλυτερεψαν καπως, υπηρχε και ο πατερας βραχος που στηριζε οσο μπορουσε γυναικα και παιδι. Το μονιμο βογγητο της μαννας μου μπηκε στην καθημερινοτητα μου εμαθα να ζω μ΄αυτο Τελος παντων μεγαλωσα, σπουδασα, παντρευτηκα. Τιποτα δεν μου χαριστηκε αλλα εμαθα να παλευω στα δυσκολα και να χαιρομαι τα καλα. Εμαθα να διεκδικω μεσα απο τις δυσκολιες και να παλευω ακομα και τον θανατο οταν στην εγκυμοσυνη μου στα διδυμα κοντεψα να πεθανω. Εχω τρια παιδια κατω απο 13 ετων Το πρωτο εχει μια μικρη πνευματικη καθυστερηση πραγμα που μου παιρνει πολυ δυναμη για να το βοηθαω Τα μικρα ειναι με την καθημερινη φροντιδα .Ειμαι 40 χρονων πια και και εχω να δινω ακομα σε πολλους Να ειμαι πανταχου παρων σε γονεις παιδια συζυγο εργασια οικογενεια Τον τελευταιο χρονο ομως ηρθαν απανωτες δυσκολιες που νομιζω οτι δεν μπορω να ελεγξω.Πεθανε η πεθερα μου και την ιδια μερα οδηγουσα την μητερα μου στο νοσοκομειο με πνευμονια και με επιβαρυνση της μεχρι τοτε υγειας της. Ενα μηνα μετα ο βραχος πατερας μου νοσηλευεται με αρχομενη Αλτσχαϊμερ. Τα δε καθημερινα προβληματα αρχισαν να βγαινουν συνεχεια. Ενοιωσα οτι με πυροβολουν απο παντου συνεχομενες μικρες και μεγαλες εκτακτες καταστασεις. Με καποιο τροπο καταφερα να κρατησω την σειρα την οικογενεια και τον εαυτο μου σε ενα τροπο ομαλης λειτουργειας Πιο πολυ προσπαθησα να να μην αφησω τα παιδια να βουλιαξουν στη δυσκολια να κρατησω τους γονεις την οικογενεια και ολα Πραγμα που μου στοιχησε μια πνευμονια απο την οποια μολις συνερχομαι. Αυτα μεχρι πριν ενα μηνα οπου παρολα τα γεγονοτα αισθανομουν δυνατη ή εστω οτι μπορω να τα βγαλω περα ηθελα δεν ηθελα αλλωστε. Ξαφνικα αρχισα να νοιωθω ενα αλογιστο βαρος πανω μου,οτι δεν τα καταφερνω(και πραγματικα δεν εχω ενεργεια) οτι πνιγομαι απο υποχρεωσεις και μονο χωρις ελευθερο χρονο για τον εαυτο μου τιποτα για μενα (προφανως εκ των πραγματων) και οτι δεν αντεχω αλλο Νοιωθω η γυναικα λαστιχο που πρεπει να ειναι παντου χωρις αναγκες, χωρις χαλαρωση, χωρις ουτε καν του χιουμορ που ηταν η ασπιδα μου.Δεν μπορω να βγω δεν εχω που να αφησω ή να ακουμπησω για λιγο καπου δεν νοιωθω χαρα.Μια υποχρεωση νοιωθω . Δεν μπορω να συντονιζω δουλειες,χρονο και καταστασεις χανω τον ελεγχο ,ξεχνω, εχω νευρα και ειμαι συνεχεια σε μια αναμονη του επομενου χτυπηματος. Φοβαμαι οτι δεν θα τα βγαλω περα οτι δεν θα ειμαι ενταξει στα παιδια μου Νοιωθω κλεισμενη μεσα σε 4 τοιχους απο οπου δεν υπαρχει εξοδος Στραγγισα κουραστηκα και αυτο μου φερνει ενοχες και φοβο Δεν ξερω τι να κανω πως να ξεπερασω τα σωματικα ενοχληματα του αγχους πως να συντονισω την καθημερινοτητα μου. Βουλιαξα στο δωσε αλλα ξερω οτι δεν γινοταν και αλλιως. Δεν ενοιωσα ποτε ουτε και τωρα οτι θελω να δωσω τελος ή να μου περασει η ιδεα της αυτοκτονιας Θεωρω οτι πρεπει να παλευηςκαι οχι να το βαζης κατω μονο που τωρα νοιωθω αοπλη Πειτε μου θα μπορεσω να συνελθω και τι μποτω να κανω? Τι μου συμβαινει? Σας ευχαριστω εκ των προτερων μου ηταν πολυ δυσκολο να απευθυνθω καπου και λογου χρονου αλλα και γιατι δεν εμαθα να το κανω Σας δινω και τη βαθμολογια του τεστ μηπως και απο αυτο βγει κατι Α1γ, Α2δ, Α3δ, Α4γ, Α5δ, Α6δ, Α7δ, / Β1γ, Β2γ, Β3δ, Β4γ,Β5β, Β6δ, Β7γ, /Γ1β, Γ2γ, Γ3γ,Γ4γ,Γ5γ,Γ6γ, Γ7δ, / Δ1β, Δ2α, Δ3α, Δ4α, Δ5β, Δ6α, Δ7α,..

Ημερομηνία απάντησης

2004-05-20 10:55:06

Aπάντηση μηνύματος

Αυτό που γράψατε στο τέλος του μηνύματος σας (θεωρώ οτι πρέπει να παλεύειςκαι όχι να το βάζεις κάτω) είναι πολύ σημαντικό. Είναι αυτό που σας στήριξε μέχρι τώρα και σας βοήθησε να αντιμετωπίσετε τις πραγματικά δύσκολες καταστάσεις που βιώσατε και που πιστεύω ότι θα σας βοηθήσει και τώρα. Κατανοώ ότι όλα αυτά που περάσατε κατά το παρελθόν (και τα οποία δεν ήταν λίγα) σας έχουν κουράσει υπερβολικά και έχουν απορροφήσει μεγάλο μέρος της ενέργειάς σας. Είναι λογικό άλλωστε ένας άνθρωπος που έχει τόσα πολλά πράγματα να διευθετήσει, κάποια στιγμή να νιώσει ανήμπορος και απογοητευμένος. Θα χρειαστεί όμως να οπλιστείτε για άλλη μια φορά με υπομονή και θάρρος. Ίσως θα έπρεπε να αναζητήσετε, εάν αυτό βέβαια είναι δυνατόν, ανθρώπους που να μπορούν να σας στηρίξουν και να σας βοηθήσουν να ξεπεράσετε τις όποιες δυσκολίες αντιμετωπίζετε και να μην είστε υποχρεωμένη να επιφορτίζεστε μόνη σας όλα αυτά τα προβλήματα. Κάποια στιγμή βέβαια τα όποια προβλήματα θα ξεπεραστούν και θα έχετε την ικανοποίηση ότι τελικά καταφέρατε να τα αντιμετωπίσετε και δεν τα παρατήσατε. Όσον αφορά για τον δισταγμό σας να απευθυνθείτε σε κάποιον ειδικό, θα σας έλεγα ότι δεν είναι δικαιολογημένος και ότι ίσως θα ήταν χρήσιμο να επισκεφτείτε κάποιον ψυχίατρο ή ψυχολόγο για να σας προσφέρει μια πιο εξειδικευμένη βοήθεια.

Με εκτίμηση

Περι

Το stress είναι μια οραγανωμένη προσπάθεια του ψυχιατρικού τμήματος του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων για την έγκυρη ενημέρωση του κοινού στις συνήθεις ψυχιατρικές διαταραχές.

Stressteen

Η σελίδα των εφήβωνstressteen

Παν. Ιωαννινων

Παν. Ιωαννίνων