stress.gr|προβολη μηνυματος

Κωδικός

464

Μήνυμα στις

14/7/2004 10:56:45

Τίτλος

Αποφάσισα να αναζητήσω θεραπεία για την αγοραφοβία μου. Ποια είναι η καλύτερη;

Mήνυμα

Γεια σας. Μου πήρε καιρό μέχρι να αποφασίσω να στείλω αυτό το μήνυμα. Και το στέλνω επειδή μέσα από την ιστοσελίδα σας πείστηκα ότι η καλύτερη λύση είναι, τελικά, να επισκεφτώ έναν ψυχίατρο.
Είμαι 24 ετών, γυναίκα και νομίζω ότι πάσχω από κατάθλιψη και αγοραφοβία από τα πρώτα εφηβικά μου χρόνια. Η κατάθλιψη ήταν, στην αρχή, περισσότερο έντονη (αν και, ίσως, κάπως δικαιολογημένη μιας και μιλάμε για εφηβεία). Εκείνο που δεν αντέχω καθόλου όμως είναι η αγοραφοβία. Την είχα από μικρή, είχα δει σημάδια, αλλά δεν έδινα σημασία τότε. Στα 18 έδωσα για πρώτη φορά εισαγωγικές εξετάσεις και απέτυχα. Αναγκάστηκα τότε να παρακολουθήσω μαθήματα σε φροντιστήριο της Αθήνας. (Μένω στην επαρχία). Ήταν για μένα ένα σοκ. Είχα μάθημα σχεδόν κάθε μέρα και παρ όλο που έκανα φιλίες στο φροντιστήριο, κάποιες φορές μου ήταν αδύνατο να κυκλοφορήσω ακόμη και συνοδεία άλλων. Κανένας, βέβαια, δεν κατάλαβε τίποτα. Υπήρξαν φορές που έφτασα σχεδόν μέχρι την πόρτα του φροντιστηρίου αλλά μην αντέχοντας την πίεση, έφευγα την τελευταία στιγμή. Τέλοσπάντων, ξανάδωσα εξετάσεις και πέρασα αυτή τη φορά. Το παν/μιο είναι σε κάποιο νησί. Υπήρχε σοβαρό πρόβλημα με τις κτιριακές εγκαταστάσεις και μας είχαν βάλει όλο το πρώτο έτος σχεδόν τον έναν πάνω στον άλλο μέσα σε μία αίθουσα. Το πρόβλημα επέστρεψε εντονότερο. Σταμάτησα να πηγαίνω στα μαθήματα. Μια κακή συγκατοίκηση κι ένα πρόβλημα υγτείας που προέκυψε ξαφνικά με έκαναν να φύγω για λίγο καιρό από το νησί. Όταν επέστρεψα, μετακόμισα αμέσως. Έμεινα για λίγο καιρό μόνη σε άλλο σπίτι. Υπέφερα. Είχα κλειστεί μέσα κι έβγαινα μόνο το βράδυ. Ψώνιζα μόνο τα απολύτως απαραίτητα. ?ρχισαν να ψιθυρίζουν διάφορα στη γειτονιά. Αμέσως, δεύτερη μετακόμιση, δεύτερη κακή συγκατοίκηση, χειρότερη από την πρώτη. Υπήρξε και κάποια περίοδος καλούτσικη, μια μικρή παρένθεση σε όλα αυτά, που είχα ερωτευτεί κάποιον. Πάει κι αυτό. Ύστερα από 5 χρόνια και αφού είχα περάσει τα μισά μαθήματα (με το ζόρι πήγαινα στις εξετάσεις) αποφάσισα να εγκαταλείψω και το νησί και το παν/μιο και γράφτηκα σε παν/μιο του εξωτερικού όπου σπουδάζω εξ αποστάσεως αυτό που πάντα ήθελα, λογοτεχνία. Το πρόβλημα τώρα είναι ότι πρέπει να πηγαίνω μια-δυο φορές το χρόνο για τις εξετάσεις. Πήγα τον Ιούνιο, όχι μόνη μου, αλλά με κάποιο άτομο που δε γνώριζε τίποτα για την κατάστασή μου. Δεν τα πήγα πολύ καλά, αλλά όχι και εντελώς χάλια. Στην αρχή νόμιζα πως το είχα ξεπεράσει. Ξεθάρρεψα και πήρα το μετρό μόνη μου και έκανα 40 λεπτά διαδρομή για να πάω σε ένα μουσείο. Ήταν εφιάλτης. Για να επιστρέψω έκανα άλλα 40 λεπτά, κόντεψα να τρελαθώ! Ύστερ απ αυτό, τρομοκρατήθηκα τόσο πολύ που δεν έδωσα κανένα μάθημα. Πήγα μέχρι το παν/μιο για να δώσω, δεν μπορούσα και αποφάσισα να φύγω. Με είδανε όμως και μία καθηγήτρια που με γνώρισε, με ρώτησε αν θα καθήσω να δώσω. Μετά από λίγο, ήρθε έξω και ο καθηγητής που ήταν υπεύθυνος για το μάθημα και τους είπα ορθά-κοφτά ότι έχω αγοραφοβία κι ότι δεν μπορώ να καθήσω μέσα στην τάξη. Ζήτησα από τον καθηγητή να με εξετάσει προφορικά και δέχτηκε. Εγώ άλλαξα γνώμη, όμως και έφυγα. Τους είπα ότι θα το δώσω το Σεπτέμβρη και μου είπαν .
Το θέμα τώρα, εκτός του ό,τι ντρέπομαι απίστευτα γι αυτό που έγινε, είναι ότι θέλω πράγματι να πάω το Σεπτέμβρη και να δώσω γιατί κινδυνεύω να χάσω τη χρονιά. Αυτές οι σπουδές μ αρέσουν και δε θέλω με τίποτα να τις σταματήσω. Για τις άλλες δε με ένοιαξε. Τώρα όμως με νοιάζει. Γι αυτό αποφάσισα να αντιμετωπίσω το πρόβλημα δραστικά. Θέλω, επίσης, να γίνω ανεξάρτητη και να πάψω να είμαι προσκολλημένη στους γονείς μου και ειδικά στη μητέρα μου που της έχω γίνει τσιμπούρι. Τελειώνοντας, λοιπόν, θα ήθελα να σας ρωτήσω τα εξής:

1. Κατ αρχήν, ποιο είναι, συνήθως, το κόστος της γνωσιακής-συμπεριφορικής ψυχοθεραπείας;
2. Όπως σας είπα, ζω στην επαρχία. Στην περιοχή μου υπάρχουν ένας ψυχίατρος και μερικοί ψυχολόγοι. Τι είναι καλύτερο: να πάω σε ψυχίατρο ή σε ψυχολόγο;
3. Αν κανένας απ όλους αυτούς δεν εφαρμόζει αυτή τη θεραπεία, τι να κάνω; Θα πρέπει να πάω στην Αθήνα;
4. Προσωπικά με ηρεμεί πάρα πολύ η κλασική μουσική και ειδικά εκείνη του Μότσαρτ. Υπάρχουν μέρη όπου γίνεται μουσικοθεραπεία; Πού μπορώ να ρωτήσω;
5. Φοβάμαι λίγο τα ψυχοφάρμακα. Δεν ξέρω αν θα αποδώσουν. Είναι πράγματι αποτελεσματικά;
6. Και, τέλος, ποια είναι η γνώμη σας για τα ανθοιάματα Bach;

Αυτά είχα να σας ρωτήσω. Να με συγχωρείτε αν σας κούρασα. Ευχαριστώ εκ των προτέρων για την απάντησή σας.

Με εκτίμηση,

Ε. Π.

Ημερομηνία απάντησης

2004-09-17 15:58:09

Aπάντηση μηνύματος

Αγαπητή φίλη,

κατανοοώ τους προβληματισμούς σου σχετικά με τις θεραπείες, αλλά μπορώ να σε διαβεβαιώσω ότι με μια φαρμακευτική αγωγή θα βρεις γρήγορα τον δρόμο σου, ώστε και τα μαθήματα να πας να δώσεις, και την ζωή σου να απολαμβάνεις περισσότερο. Από εκει και πέρα, έχεις τον χρόνο να εξετάσεις την δυνατότητα ψυχοθεραπείας. Μην στερείς από τον εαυτό σου αποτελεσματικές θεραπείες μόνο και μόνο για λόγους ιδεολογικούς.


Με εκτίμηση,

Περι

Το stress είναι μια οραγανωμένη προσπάθεια του ψυχιατρικού τμήματος του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων για την έγκυρη ενημέρωση του κοινού στις συνήθεις ψυχιατρικές διαταραχές.

Stressteen

Η σελίδα των εφήβωνstressteen

Παν. Ιωαννινων

Παν. Ιωαννίνων