stress.gr|προβολη μηνυματος

Κωδικός

76

Μήνυμα στις

13/09/03 18:32:09

Τίτλος

Υπάρχει άλλη λύση από την αυτοκτονία;

Mήνυμα

Καταρχήν συγχαρητήρια για τον διαδικτυακό σας τόπο. Θέλω πολύ να με βοηθήσετε στο πρόβλημα που έχω. Είμαι πολύ Απογοητευμένη και Απελπισμένη. Νιώθω ότι η μόνη λύση για να πάψω να Βασανίζομαι είναι ο Θάνατος. Τους τελευταίους μήνες με βασανίζει η σκέψη να βρω έναν τρόπο να Αυτοκτονήσω. Η ζωή μου είναι ένα ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΟ, μια ΚΟΛΑΣΗ. ΔΕΝ αντέχω άλλο την ζωή. Ό,τι παράδειγμα και να μου φέρουν, για όποιον στον κόσμο και να μου πουν θεωρώ τον εαυτό μου τον πιο δυστυχισμένο άνθρωπο στον κόσμο. Βλασφημώ το γεγονός ότι γεννήθηκα. ΔΕΝ μ’ αρέσει η ζωή. Κάτι έχω πάθει και δεν βρίσκω λύση στο πρόβλημα ούτε οι γιατροί ούτε τα φάρμακα με βοηθάνε.
Όλα μου φαίνονται ΒΑΡΕΤΑ, ΑΝΙΑΡΑ, ΧΩΡΙΣ ΝΟΗΜΑ, ΝΙΩΘΩ ΑΝΙΚΑΝΗ ΓΙΑ ΖΩΗ, ΑΝΙΚΑΝΗ ΝΑ ΑΝΤΕΠΕΞΕΛΘΩ ΣΤΙΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ. Γενικά για μένα ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΝΟΗΜΑ Η ΖΩΗ ΜΟΥ.
Έχω σκεφτεί έναν τρόπο να αυτοκτονήσω, αλλά διστάζω να τον πραγματοποιήσω και φοβάμαι μήπως τυχόν και την γλιτώσω, αν και δεν νομίζω.
Το ιστορικό είναι το εξής:
Έχω κάνει 2 φορές θεραπεία με ψυχοφάρμακα. Την πρώτη φορά στα 25 μου χρόνια. Η διάγνωση ήταν Ψυχωτική Συνδρομή. Δεν έχω ρωτήσει τι σημαίνει ούτε τι είναι αν και θα’ θελα να μάθω. ?κουσα ότι είναι πολύ γενικός όρος οπότε δεν ξέρω από τι ακριβώς έπασχα αν και από τα λεγόμενα και τα φάρμακα που πήρα μπορεί να καταλάβετε. Η αλήθεια είναι ότι και εγώ θέλω να μάθω αλλά κάθε φορά που πήγαινα στον γιατρό ξεχνούσα να τον ρωτήσω.
Τα φάρμακα που πήρα την πρώτη φορά ήταν Aloperidine (κάπως έτσι), Akineton, Lexotanil. Μετά κατά την μείωση του Aloperidine πήρα και Risperdal. Η πρώτη φάση διήρκεσε περίπου 3 μήνες. Στη φάση συντήρησης πήρα Zyprexa. ?κουγα φωνές, έβλεπα διάφορα, πίστευα σε πράγματα που θεωρούνται απίστευτα και εξωπραγματικά. Ακόμα και σήμερα δεν μπορώ να καταλάβω πώς είναι δυνατόν να μου φαίνονταν τόσο ζωντανά και τόσο πραγματικά και να θυμάμαι πολλά από αυτά ακόμη και σήμερα. Είχα υπερένταση, είχα χάσει τον ύπνο μου, είχα έλλειψη συγκέντρωσης, και εξωπραγματικές πεποιθήσεις. Αν και ήταν βαριά η κατάσταση ωστόσο το ξεπέρασα και βρήκα και την όρεξη να συνεχίσω την ζωή μου.

Κάποια γεγονότα, κάποιες καταστάσεις και το άγχος και η πίεση μου επανέφεραν τις σκέψεις και άρχισα πάλι να ακούω διάφορα, να μου λένε τι πρέπει να κάνω, να νομίζω ότι βλέπω κάποια άτομα, να ελπίζω σε ανθρώπους, πράγματα και ιδέες που δεν ήταν πραγματικές, κυρίως ακουστικά. Είχα και το κακό να πιστεύω και με κλειστά μάτια ή ότι είναι αόρατοι και αρκεί μόνο να τους ακούω για να πιστεύω. Το κακό είναι ότι ήταν όλα τόσο ζωντανά και στον ξύπνιο μου που γι’ αυτό μπερδεύτηκα και τα πίστεψα. Και κάτι μου έλεγε συνέχεια ότι είναι θέμα χρόνου να πραγματοποιηθούν όλα αυτά. ?ρχισαν πάλι οι αϋπνίες, η υπερένταση και να μην με χωράει ο τόπος.
Έτσι ήρθε η δεύτερη φορά ήταν πριν από 9 μήνες περίπου στα 28,5 χρόνια μου. Ο ψυχίατρος μου έδωσε αυτή την φορά Risperdal, Akineton, Lexotanil. Το Lexotanil έγινε μετά Tavor γιατί είχα προβλήματα στον ύπνο. Ακόμα και όταν έπαιρνα τα φάρμακα, αχνά μες το μυαλό μου ή σαν στον ύπνο μου συνέχιζα σαν να άκουγα ή να έπαιζε στην μνήμη μου ένα πρόγραμμα που έπρεπε να κάνω. Τελικά από κάποια πράγματα που έκανα κατάλαβα ότι τα πράγματα ΔΕΝ ήταν καθόλου έτσι όπως τα νόμιζα . Επισκέφτηκα και Ψυχολόγο ένα διάστημα παράλληλα.
Σταμάτησα το Risperdal γιατί ένιωθα Σωματική εξάντληση, μου έπεφτε η πίεση και είχα βαρεθεί να μην εργάζομαι ούτε ένιωθα να με βοηθάνε.

Στη συνέχεια μόλις τα έκοψα σωματικά ένιωθα καλύτερα, κατάφερα να βρω και δουλειά, αλλά επειδή ΔΕΝ ΕΝΙΩΘΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΝΙΩΘΩ καθόλου καλά ψυχολογικά προσπάθησα μέσω γιατρού να με βοηθήσει. Έτσι δοκίμασα το Geodon και Dumyrox, μαζί και χώρια, αλλά τα αποτελέσματα ήταν: ΝΑ νιώθω τα μάτια μου να στριφογυρνάνε, να γουρλώνουν, ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΦΤΕΙ Η ΠΙΕΣΗ , σωματική εξάντληση, να ΜΗΝ μπορώ να δουλέψω, να νιώθω χάλια όχι μόνο σωματικά αλλά και ψυχολογικά ΚΛΠ. Μετά πήρα Seroxat και Solian. Τα αποτελέσματα ομοίως συν ότι ένιωθα ρίγος σαν να κρύωνα ενώ είχε ζέστη.
Ένα μικρό διάστημα ενδιάμεσα στις 2 θεραπείες είχα πάρει και Inderal με Saroten. Μ’ αυτά δεν ένιωθα γενικά εξάντληση μπορούσα να δουλεύω, αλλά μια μέρα μου έπεσε τόσο η πίεση που λυποθύμησα.

Σας παρακαλώ πείτε μου αν υπάρχει λύση για μένα
ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΜΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑ είναι αν υπάρχουν φάρμακα με τα οποία να μπορώ να Εργάζομαι, ΝΑ ΜΗΝ ΜΟΥ ΠΕΦΤΕΙ Η ΠΙΕΣΗ, να μην έχω σωματική εξάντληση, ΝΑ ΠΑΨΩ ΝΑ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΟΠΩΣ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ. Ένα διάστημα την 1η φορά ο γιατρός μου είχε δώσει και ένα φάρμακο για να μην μου πέφτει η πίεση. Τώρα μόνο μου είπε ότι με τα καινούρια φάρμακα δεν πέφτει η πίεση και θα μπορώ να εργάζομαι, αλλά απόδειχθηκε το αντίθετο. Ούτε ψυχολογικά ένιωσα αλλιώς, αλλά χειρότερα. Δεν μπορώ να επισκέφτομαι τον γιατρό αυτόν γιατί και αυτός και εγώ δουλεύουμε πρωινές ώρες και μόνο τελευταία τον επισκέφτηκα σε εφημερία.
Ούτε ο ύπνος μου είναι καλός. Δεν μπορώ να κοιμηθώ χωρίς Tavor, αλλά και πάλι δεν είναι ικανοποιητικός ο ύπνος μου όπως παλιά. Δύο μέρες δοκίμασα να κοιμηθώ μόνο με φυτικά ηρεμιστικά κοιμήθηκα αλλά και πάλι δεν είναι ικανοποιητικός.
Με επηρεάζουν και ορμονικά τα φάρμακα, σταματάει η περίοδος μου, βγάζω σπυριά.
ΕΙΜΑΙ ΑΠΕΛΠΙΣΜΕΝΗ ΔΕΝ ΝΙΩΘΩ ΚΑΛΑ ΟΥΤΕ ΜΕ ΦΑΡΜΑΚΑ ΟΥΤΕ ΧΩΡΙΣ. ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ;
Έχω φτάσει σε σημείο να αναρωτιέμαι πως μπορούν και ζουν οι άνθρωποι, πως μπορούν και φθάνουν σε κάποια ηλικία και πολύ περισσότερο στα γεράματα. Γιατί σε μένα φαίνονται όλα Βαρετά, η ρουτίνα , οι υποχρεώσεις και πως μπορούν οι άλλοι και αντεπεξέρχονται και εγώ όχι. Φοβάμαι για τη δουλειά. Γενικά νομίζω ότι δεν υπάρχει κάτι που να μ’ αρέσει και κάτι που να μπορώ να κάνω. Γενικά ήμουν και είμαι πολύ ΑΤΥΧΗ στη ζωή μου. Και μόνο στην ιδέα ότι είμαι υποχρεωμένη να ζήσω και μάλιστα χρόνια ΤΡΟΜΑΖΩ. ΔΕΝ Μ’ ΑΡΕΣΕΙ Η ΖΩΗ. ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΣΚΛΗΡΗ ΓΙΑ ΜΕΝΑ. ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΑΛΛΟΙ ΚΑΙ ΕΧΟΥΝ ΟΡΕΞΗ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ΚΑΙ ΖΟΥΝ ΚΑΙ ΕΓΩ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ. Μπορεί να είναι Οργανικό το Πρόβλημα; Μήπως φταίει κάτι στον Εγκέφαλό μου; Αν και απ΄ ότι διάβασα σίγουρα θα έχω και εκεί πρόβλημα αλλά τι συγκεκριμένα και τι μπορεί να γίνει; ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ που περνάω την περνάω με πολύ ζόρι. Εντωμεταξύ στενοχωρώ και τους γονείς μου μ΄ αυτά που τους λέω.
ΔΕΝ ΕΧΩ ΟΡΕΞΗ, ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΜΟΥ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΒΑΡΕΤΑ, ΑΝΙΑΡΑ Ή ΔΥΣΚΟΛΑ ΓΙΑ ΜΕΝΑ. ΚΑΙ από την άλλη τα ΦΑΡΜΑΚΑ ΜΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΕΝΑ ΣΩΡΟ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ. ΕΛΠΙΖΩ ΣΕ ΘΑΥΜΑ ΔΗΛΑΔΗ;
Έχω σκεφτεί ας πούμε αν θα άλλαζα επάγγελμα αν έκανα μια δουλειά ατομική (αν έβρισκα τα χρήματα) αλλά και πάλι νομίζω ότι θα βαριόμουνα. ΜΠΡΟΣ ΓΚΡΕΜΟΣ ΚΑΙ ΠΙΣΩ ΡΕΜΑ. Δεν μ΄ αρέσει ούτε να κάθομαι αλλά γενικά βρίσκω την καθημερινότητα πολύ ΒΑΡΕΤΗ. ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΤΗΝ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΕΙ πόσο περισσότερο τα ΧΡΟΝΙΑ. ΘΕΩΡΩ ΟΤΙ Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ ΕΙΝΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ. ΠΕΙΤΕ ΜΟΥ ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΑΝ ΒΛΕΠΕΤΕ ΑΛΛΗ ΛΥΣΗ.

Ημερομηνία απάντησης

2003-09-30 10:45:42

Aπάντηση μηνύματος

Αγαπητή Μαρία, και βέβαια υπάρχει άλλη λύση. Πρέπει να γνωρίζεις ότι πολλές από τις καταστάσεις που αναφέρεις έχουν υφέσεις και εξάρσεις. Είναι λοιπόν βέβαιο ότι σε στιγμές έξαρσης θα νιώθεις πολύ χειρότερα (όπως την ώρα που έγραφες αυτό το μήνυμα), αλλά ίσως τώρα, που διαβάζεις την απάντηση μπορεί να είσαι λίγο καλύτερα. Μην χάνεις την ψυχραιμία σου. Μπορείς να βοηθηθείς, η Ιατρική δεν θα σε αφήσει έτσι χωρίς βοήθεια.
Δεν ξέρω γιατί τα φάρμακα δεν είχαν τόσο καλή ανταπόκριση επάνω σου. Καταρχάς να ξεκαθαρίσουμε τι περιμένουμε από τα φάρμακα. Εάν άκουγες φωνές και αυτές έφυγαν, τότε σίγουρα τα φάρμακα σε βοήθησαν. Εάν ένιωθες την σκέψη σου να πηγαίνει σε παράξενα μονοπάτια και αυτό δεν συμβαίνει πλέον (όπως υποψιάζομαι από το μήνυμά σου), τότε πάλι τα φάρμακα σε βοήθησαν.Από την άλλη νιώθεις μεγάλη κατάθλιψη και μέχρι στιγμής δεν έχεις ανακουφιστεί, αλλά θα περάσει αρκεί να έχεις υπομονή και καλή συνεργασία με τον γιατρό σου. Το τελευταίο είναι πολύ σημαντικό, εάν δεν σε βλέπει ο γιατρός σου δεν μπορεί να σε βοηθήσει όπως πρέπει, και σίγουρα η εφημερία δεν είναι ο καταλληλότερος χρόνος, όταν όλοι είναι πιεσμένοι. Επίσης θα πρέπει να αλλάξεις την ιδέα σου για τα φάρμακα. Φοβάμαι ότι στο μυαλό σου τα φάρμακα είναι κάτι σαν εχθρός σου, ενώ αντίθετα θα έπρεπε να τα θεωρείς συμμάχους σου για ενα καλύτερο μέλλον.
Σε πιο πρακτικό επίπεδο, πιστευω ότι κάποια από τα προβλήματα που αναφέρεις οφείλονται στο γεγονός ότι έχεις πάρει υψηλότερες δόσεις από το κανονικό. Π.χ. Risperdal 2mg θα ήταν αρκετά για τα συμπτώματα που αναφέρεις. Επίσης ένα αντικαταθλιπτικό σαν το Efexor XR ή το Ladose (που είναι πολύ συμβατά με την καθημερινή ζωή και την εργασία) θα μπορούσαν να σε βοηθήσουν. Συνεργάσου με τον γιατρό σου, και πρόσεξε τις δόσεις των φαρμάκων τύπου Risperdal (αντιψυχωτικών), γιατί κάποιες φορές υπάρχει η τάση να χρησιμοποιούνται μεγαλύτερες δόσεις.

Με εκτίμηση,

Περι

Το stress είναι μια οραγανωμένη προσπάθεια του ψυχιατρικού τμήματος του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων για την έγκυρη ενημέρωση του κοινού στις συνήθεις ψυχιατρικές διαταραχές.

Stressteen

Η σελίδα των εφήβωνstressteen

Παν. Ιωαννινων

Παν. Ιωαννίνων